نرخ ترک تحصیل در سال ۱۴۰۱ نسبت به سال گذشته در مقطع ابتدایی از ۰/۹۵ درصد به ۱/۲ درصد، در مقطع متوسطه اول از ۴/۳۶ به ۵/۴۷ درصد و در مقطع متوسطه دوم از ۲/۳۲ درصد به ۴/۱۴ درصد رسید است و دلیل اصلی آن به افزایش نرخ فقر در سال ۱۴۰۱ برمیگردد که به ۳۰ درصد رسیده است و خانوارها توانایی برآورد حداقل نیازهای اساسی را ندارد و پدیده کودکان کار، تکدیگری و ... شکل میگیرد. دلیل بعدی ناکامی تحصیلکرده ها در یافتن شغل منجر به کاهش جذابیت کسب تحصیل شده و انگیزه ادامه تحصیل را کاهش میدهد. افزایش نرخ ترک تحصیل در مقطع ابتدایی نگرانکنندهتر است زیر بازماندهها یا تارکان از تحصیل مهارتهای خواندن(اقرا باسم ربک الذی خلق)، نوشتن(نون والقلم و مایسطرون) و ارائه( خلق الانسان و علمه البیان) را یاد نمیگیرند و فقر از همین نقطه شروع خواهد شد.

بنیاد و اساس قدرت بر تولید ثروت بوده و هست و برای انباشت ثروت همه تصمیمات و برنامهریزیها باید در راستای تقویت فعالیتهای اقتصادی تولید ثروت باشد. این مهم زمانی محقق میشود که سیستم آموزشی و سیاست خارجی و داخلی و برنامههای فرهنگی و اجتماعی ما به شکلی طراحی و پیاده شوند که خروجی آنها تقویت کارآفرینی و تولید باشد. بحث بازنگری در سیستم آموزشی و تعامل با دنیای خارج از اولویتها است. برای تحقق تولید ثروت، وجود دولت حداقلی از ضروریات بوده و فرصت دادن به بخش خصوصی و فراهم کردن محیط بازی فعالیت بخش مردمی اقتصاد دومین اولویت بخش دولتی است.دولت برگردد به وظیفه ذاتی خودش که همان تامین امنیت و زیرساختهای عمومی اقتصاد است که بخش خصوصی واقعی انگیزه برای ورود به آنها ندارد.

مساله اقتصاد و معیشت مردم از اولویتهاست و نرخ مشارکت اقتصادی که همان جمعیت بالای ۱۵ سال میباشد که فعال میباشند(بیکار و شاغل) و در کشور ما حول و حوش ۴۲ درصد بوده و نیاز داریم که بیشتر از این باشد.مورد دیگر اینکه از ۷۰۰۰ همت نقدینگی حال حاضر باید زمینه و محیط کسب و کار به شکلی آماده و تداعی شود که ببشتر این نقدینگی در تولید مولد سرمایهگذاری شود و زمینه اشتغال بیشتر و مشارکت اقتصادی بیشتری را فراهم آورد.این مهم زمانی محقق میشود که تمام برنامهها و فعالیتهای آموزشی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دولت در جهت تقویت خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی باشد و تعامل با دنیای خارج از اولویتها باشد.